Natalia Tułasiewicz
Z Wikipedii
Natalia Tułasiewicz (ur. 9 kwietnia 1905 w Rzeszowie, zm. 31 marca 1945 w obozie koncentracyjnym Ravensbrück) – polska błogosławiona.
Od roku 1913 uczęszczała do Szkoły Podstawowej w Kętach, a od 1917 roku do Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego w Krakowie.
Gdy w 1921 roku rodzina Natalii przeniosła się do Poznania, rozpoczęła naukę w Gimnazjum Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej. Ukończyła je w 1926 roku. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczęła studia na Uniwersytecie Poznańskim na filologii polskiej. Studia ukończyła w 1931 roku, a w 1932 roku uzyskała tytuł magistra filologii polskiej. Temat pracy magisterskiej to "Mickiewicz a muzyka". Praca ta została napisana pod kierunkiem prof. Romana Pollaka, a jej fragmenty zostały opublikowane w Ruchu Literackim".
W latach 1931-1937 była nauczycielką szkół poznańskich: prywatnej Szkoły koedukacyjnej pw. św. Kazimierza i Gimnazjum Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej. W roku 1938 udała się w podróż do Italii.
Po wysiedleniu wraz z całą rodziną z Poznania w 1939 roku do Generalnego Gubernatorstwa pracowała w tajnym nauczaniu w Krakowie.
Od 1943 roku przebywała w Hannowerze jako pełnomocnik Rządu Londyńskiego i świecki apostoł w ramach Wydziału Duszpasterskiego konspiracyjnej organizacji "Zachód". Misję swą podjęła wśród robotników, pracując wraz z nimi w fabryce. Zdekonspirowana została na wiosnę 1944 roku przez nieostrożnego kuriera z Polski. Przez pół roku więziona była w Hannowerze i Kolonii, gdzie przeszła ciężkie śledztwo. Z wyrokiem śmierci odesłana została do obozu Ravensbruck, gdzie zginęła 31 marca 1945 roku.
W czerwcu 1999 roku w Warszawie papież Jan Paweł II włączył Natalię w poczet błogosławionych.